• London

  • Beirut

  • Moscow

  • Los Angeles

  • Paris

  • Sydney

  • Toronto

21րդ Դարը Մերն Է .Յեղափոխութիւն՝ Որ Իրականացաւ Մարդկային Արժէքներով

14.11.2018   00:03

   ՆՈՒԱՐԴ ՄԱՏՈՅԵԱՆՏԱՐԱԳՃԵԱՆ

«Գործն է անմահ, լաւ իմացէք, որ խօսւում է դարէ-դար․․»

                                                                                                           Յ. Թ

Ամէն դարաշրջան ունի իր իւրայատուկ դիմագիծը:

Ի՞նչ տուաւ մեզի 21-րդ դարը։

Այս դարը   գիտութեան  դար է, որ  մարդուն գիտական միտքը հասցուց  իր բարձրակէտին։

Սակայն պատմութեան մէջ եղաւ մարդկութեան ամենադաժան դարերէն մէկը։

Արդարութեան եւ մարդու իրաւունքներու հանդէպ իր  մեղանչումներով։

Բացէք ժողովուրդներու  պատմութեան էջերը՝ տեսնելու 20-րդ դարու խելագար պատերազմները, ջարդերն ու կոտորածները, տեղահանութիւններն ու արտագաղթերը։ Մարդկութեան հանդէպ գործադրուած ահաւոր ոճիրները, բնաջնջելու համար ազգեր ու ժողովուրդներ։

Դարասկիզբէն մինչեւ դարավերջը հայ ժողովուրդը ապրեցաւ բուռն հակասական  ու բախտորոշ իրադարձութիւններ։ Դարավերջին ձեռք բերաւ իր անկախ պետականութիւնը։ Երկիրը յայտնուեցաւ տխուր փաստերու առջեւ՝ արտագաղթ, հասարակական չարաշահումներ, անաշխատանք ժողովուրդ։

Երբ վրայ հասաւ 21-րդ դարը, մարդը փորձեց դէմքը դարձնել դէպի մարդը, դէպի արդարութիւնը, դէպի մարդկային բարեկիրթ օրէնքները։

Երրորդ հազարամեակը եկաւ՝ գիտակցելով, որ ամենակարեւորը մարդն է: Այս դժուար օրերուն չկայ աւելի մեծ բան, քան գթասրտութիւն, բարութիւն, սէր եւ կարեկցանք մարդու հանդէպ։ Թերեւս աշխարհը վերափոխելու եւ գեղեցիկ դարձնելու ձգտումն է։

Եւ մենք՝ հայերս, դարձանք նախաձեռնողը իւրացնելու մարդկային այդ վսեմ իտեալները։

Տոգորուած էինք ինչ որ բան ընելու, մեր ոգեշունչ խօսքը հնչեցնելու բուռն կիրքով ու յորդորներով, մեր երկիրը  դրախտավայր դարձնելու վճռակամութեամբ։

Ամէն սերունդի վերապահուած է երազանքներու ու  բաղձանքներու սահմանագիծ մը՝ թելադրուած ժամանակի ընձեռած  հնարաւորութիւններով եւ ազգային խնդիրներու ընթացքի տրամաբանութեամբ։

Այսօր Հայաստանի մէջ սերունդ մը կայ, որ ժառանգած է հայ ժողովուրդին մարդկային արժէքները։ Եւ կը հաւատայ, որ ժամանակավրէպ կարգախօսներ չեն ազգային գաղափարախօսութիւնն ու ազգային ծրագիրը։

Սերունդ մը, որ կը գիտակցի, թէ հայ ժողովուրդին առջեւ ծառացած են մեծ խնդիրներ՝ հողային, տարածքային, քաղաքական, հոգեբանական ու բարոյական։ Մեծ հարցականներ կան մեր կեանքին մէջ։ Եւ նորանոր հարցականներ կը յառաջանան օրէ-օր։

Ահա թէ ինչու  քաղաքական-հասարակական  վերիվայրումներու մէջէն անցած, յանուն ճշմարտութեան եւ օրինականութեան, յանուն արժանապատիւ կեանքի, տասնամեակներու պայքար մղած հայրենի ժողովուրդը, ապաւինեցաւ հայրենասէր հայորդիներու ջանքերուն, գտնելու ճշմարիտ ուղին, փրկուելու հասարակական քաոսէն։ Անոնք  իրենց վստահուած գործը կը կատարեն  ազնուօրէն ու խղճի մտօք՝ վերականգնելու  հայոց երկիրը ամուր պատուանդանի վրայ։

Ուրեմն մենք կը յաղթենք, քանի դեռ չէ մթագնած մեր պատմական յիշողութիւնը, քանի դեռ կ’ընթանանք մեր ժառանգած արժէքներու գիտակցութեամբ։

Եւ այս բոլորը մեզի կը ներշնչեն այն համոզումը, թէ աշխարհի ժողովուրդները  օր մը իրենց դէմքը պիտի դարձնեն դէպի  բռնագրաւուած Արարատ լեռը, դէպի մարդկութեան խիղճը։

Վերջապէս եկաւ ժամանակը մտածելու մարդկային արժէքներու գնահատման մասին: Այսօր մեր մէջ աւելի խորացաւ այն հաւատքը, որ մարդիկ, ազգեր ու ժողովուրդներ յաղթանակներ կրնան նուաճել ոչ միայն իրենց ռազմական ու տնտեսական ոյժով, այլեւ իրենց մարդկային արժանիքներով:

21-րդ դարը մեր դարն է:

Հիմա եկած է գործելու եւ երազելու ժամանակը: Մեր երազանքը բազմապատիկ թեւերով ու սխրալի խոյանքներով պէտք է ընթանայ դէպի ապագայ, դէպի գործնական հայրենասիրութիւն։

Մեծն Թումանեանն է, որ այսօր իր իմաստուն խօսքերով մեզի կը յուշէ.

Գործն է անմահ, լաւ իմացէք,

Որ խօսւում է դարէ-դար…

Երնէկ նրան, որ իր գործով

Կ’ապրի անվերջ, անդադար։

Երանի Թումանեանի խորիմաստ  պատգամը ոչ միայն սորվինք արտասանել, այլեւ ընկալենք իր խոր իմաստով՝ որպէս ապրելակերպ եւ որպէս ազգի հաւաքական կեանքի բովանդակութիւն։

Ուրեմն գործել՝ ստեղծելու համար կայուն պետականութիւն, իր ժողովուրդին, իր մշակոյթին տէր կանգնող  հզօր հայրենիք։ Նոր հազարամեակին արժանավայել քաղաքակիրթ երկիր։

Հայրենանուէր այս գործը իրականալի է եւ կ’իրականանայ, եթէ իւրաքանչիւր հայ ապրի ու գործէ յանուն հայրենիքին, մասնակից դառնայ հայրենիքի հզօրացման գործին՝ ապրելու համար միասնական որպէս մէկ ազգ, մէկ ժողովուրդ, մեր հայրենի հողին վրայ։

Գեղամ Սարեանը  պիտի ուզէր աւելցնել.

Դարը դարից ոյժ կ’առնի,

Եւ դարերի փոշին վրան

Պայծառ գործը կը յառնի…

 

 

 

Share Button

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Լրատուութեան գործընկեր