• London

  • Beirut

  • Moscow

  • Los Angeles

  • Paris

  • Sydney

  • Toronto

Օրագրութիւն՝ Օր 15

05.10.2014   20:29

*ԹՈՐՈՍ ԹՈՐԱՆԵԱՆ*

toros-toranian

Յատուկ «ՌԱԿ ՄԱՄՈՒԼ»-ին

Պէյրութ, 8 Յուլիս 2014

Յուլիսի  եօթնին, անորոշ բանե՞ր ըսի արդեօք: Թող անորոշը սկիզբ մը ըլլայ որոշին հասնելու համար: Չէ՞ որ կարեւորը սկսիլն է: Եթէ տաճարի մը առաջին քարը դնենք գետնէն վար իջնելով մի քանի մեթր ապարաժին հասնելով, այդ կը նշանակէ թէ տաճարը ամրակուռ պիտի ըլլայ: Հիմքը հողով պիտի ծածկուի այո՛, պիտի աներեւոյթ ըլլայ, բայց տաճարը, որ հիմքէն վեր է, պիտի ըլլայ տեսանելի, տեսանելին սակայն որպէս հիմք ունի անտեսանելին, որ ապարաժը ունի իրեն յենակ: Ուրանալու չենք անտեսանելին: Ժամանակին այս խօսքը ըսի գրող բարեկամի մը, որուն առաջին գիրը ստեղծելուն օգնած էի եւ ինք մոռցած էր յիշել այդ սկիզբը, լաւ սկիզբը պէտք չէ ուրացում ծնի:

                                                                         *******

ՀՄՄ-ի ղեկավարներէն մէկը, այցելութիւն մը տուած է 90-ամեայ Մաքրուհի Խաչատուրեանին եւ անոր յայտնած թէ միութիւնն ու կուսակցութիւնը որոշած են նշել իր ծննդեան իննիսուն ամեակը:

Երբ այսօր այցի գացի իրեն, տասնամեակներով ուսուցչուհի եղած, Հայ աշակերտութեան ծառայած ու անոնց մտածումները դէպի հայրենիք սեւեռել տուած հայուհին արդէն տարեդարձէն առաջ ուրախութեան ովկիանոսին մէջ կ’ապրէր: Որքան լաւ է մեծարել նուիրեալ մը ողջութեան ու յաւետ մոռացութեան տալ.- Գնա՛ մեռիր, եկուր սիրեմ ասացուածքը:

Համակ ժպիտ ու բերկրանք Մաքրուհին օշարակով մը ուզեց պատուել զիս: Դուրսը սպասող ունէի, ուստի խոստանալով մասնակցիլ անոր հանդէպ տածուելիք հանդիսութեան, մեկնեցայ, անոր ուրախութիւնը իմ ալ ուրախութեանս միացնելով: Թող բարի տարեդարձները բազմանան:

                                                                       *******

Բարի, զարգացած հայու մը հանդիպեցայ: Անոր զաւակները երկուք էին: Երկուքն ալ բարձրագոյն ուսումի տիրացած: Անոնցմէ երէցը կ’աշխատէր Ռամկավար Ազատական կուսակցութեան մէջ, կրտսերը Սոցեալ Դեմոկրատ Հնչակեան կուսակցութեան կը ծառայէր:
Հայրիկ, ըսի.- երրորդ որդի մըն ալ չունի՞ք, ան ալ Դաշնակցութեան թող ծառայէ որպէսզի դրօշին երեք գոյները հաստատած ըլլանք:
Մեծահասակ հայը, երրորդ մը չունիմ ըսաւ ու իմ տարիքիս ալ ոեւէ կուսակցութիւն զիս անդամութեան չի կոչէր ըսելով.- Հայրիկ ճան, մինչեւ հիմա ո՞ւր էիր, աշխատելու օրերդ անցեալ դարձած են …
Հայ հայրիկին վերջին խօսքը չեմ մոռցած.- Աշխատողը տարիք չի ճանչնար, կ’ընէ իր կարելին:

                                                                        *******

Կը պատրաստուիմ գիրքերէս երկու հատոր նուէր տանիլ բարեկամի մը: Անոր խոստումը.- կարդալէս ետք այս գիրքերը, Ամերիկա քեռիիս պիտի ղրկեմ: Ան, հայ գիրքը պաշտող մըն է, շրջանաւարտներէն մէկը Կիպրոսի Մելգոնեան կրթական հաստատութենէն:
Պարզուեցաւ, որ այս երիտասարդ մնալու սահմանուած մարդը իմ շրջանիս Մելգոնեան աշակերտած մէկն էր:
Առաւել ուրախութեամբ պիտի տանիմ այդ գիրքերը:

                                                                        *******

Մովսէս Ծիրանի- Հերկելեան, որ «Ազդակ»-ի մէջ գեղանկարչութեան շուրջ մասնագէտի  յօդուածներ կը ստորագրէ. Հհեռախօսելով յայտնեց, որ այցելութեանս կը սպասէ իր հիմնած ու ղեկավարած գեղանկարիչներու գործերուն: Թիւով այնքան շատ են անոնք, կարծէք հարիւրներ են, հայ նորահաս գեղանկարիչները:

Այս՛, ոչ հեշտ պայմաններու տակ եւս հայը գիտէ ստեղծագործել ու ծառայել գեղեցիկին: Անտեսելով ամէն դժուարութիւն:

Խօստացայ երթալ «Նոյի Տապան» գեղանկարչատուն:

Այդ մասին կը գրեմ յաջորդ անգամ:

 

Share Button

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Media Partner