• London

  • Beirut

  • Moscow

  • Los Angeles

  • Paris

  • Sydney

  • Toronto

Պատմութեան Մէջ Այսօր. ՎԱՀՐԱՄ ԵՍԱՅԻ ՀԱՃԵԱՆ

25.03.2019   00:05

«ԶԱՐԹՕՆՔ», ՊԷՅՐՈՒԹ – Վահրամ (Ժոզեֆ) Եսայի Հաճեան (16 Փետրուար 1935, Սուրիա – 25 Մարտ 2007, Լոս Անճելըս), բանաստեղծ։

Ծնած է Սուրիոյ Եողուն Օլուզ գիւղը, ապա հաստատուած է Հալէպ եւ պատանի տարիքին նուիրուած է բանաստեղծութեան։

Ներգաղթած է Հայաստան, ուր մեծապէս գնահատուած է իր բանաստեղծի վաստակը։ Հայրենի բանաստեղծներ՝ Գուրգէն Մահարի, Գէորգ Էմին, Մկրտիչ Սարգսեան, Սեւակ Արզումանեան գնահատանքով արտայայտուած են Վահրամ Հաճեանի գործերուն մասին եւ ուսումնասիրութիւններ հրատարակած են գրական պարբերաթերթերու մէջ։

Վահրամ Հաճեան Հայաստանի մէջ ունեցած է նաեւ պատկերասփիւռային եւ ձայնասփիւռային ելոյթներ եւ արժանացած է ժողովուրդին ու գրական շրջանակներու ջերմ ընդունելութեան։

Հրատարակած է բանաստեղծութեանց հետեւեալ հատորները.

«Բարձունքներու կատարին» (1957), «Մեր երթը» (1959), «Ալ պանդուխտ չեմ» (1960), «Հալչող արծաթներ» (1970), (վերահրատարակուած 1974-ին, յաւելուածներով), եւ «Խօսք ցասման եւ յիշատակի», արձակ բանաստեղծութիւն, նուիրուած Մեծ եղեռնի նահատակներուն (1981):

Մայր հայրենիքի մէջ լոյս տեսած են իր վերջին երկու ստեղծագործութիւնները. «Ճակատագիր» (1989) եւ «Արցունքի աստղեր» (1991):

Սիրոյ եւ տառապանքի երգիչն է Վահրամ Հաճեան։ Ունի պարզ եւ հաղորդական ոճ մը։

Մահացած է 25 Մարտ 2007-ին Լոս Անճելըս:

Share Button

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Լրատուութեան գործընկեր