• London

  • Beirut

  • Moscow

  • Los Angeles

  • Paris

  • Sydney

  • Toronto

Գիր Յիշատակի Ու Յարգանքի. (Ողբացեալ Տիկին Վեհանոյշ Մելիտոնեան-Պետիրեանի Շիջման Քառասունքին Առիթով)

04.07.2020   07:50

Մարդ անհատին ի վերուստ վիճակուած երկրային կեանքին ընթացքն ու տեւողութիւնը  Նախախնամութեան  իրաւասութեան սահմանէն ներս կը մտնէ: Իսկ, ենթակային կեանքի հանգրուանները՝ ըստ անոր ծնողական , անհատական եւ ընկերային շրջապատէն եւ իր ժամանակէն ձեւաւորուած ու կեանքի կոչուած իրականութենէն:

Այսօր, այս տողերը կը գրուին յարգելու համար յիշատակը տիկին Վեհանոյշ Մելիտոնեան-Պետիրեանին,- դուստրը՝ յարգարժան Հրանդ եւ Պերճուհի (Փարթամեան) Մելիտոնեաններու: Ընտանիք մը՝ հիմնուած քրիստոնէավայել ու հայրենասիրական անաղարտ

 զգացումներու վրայ: Նոյն միջավայրի ու ժամանակի սերունդին կը պատկանէինք: 1945-ի հնգամեակի Նոր Մարաշ թաղի Ազգային վարժարանը իր առօրեայ եւ կիրակնօրեայ  զոյգ ուսումնարաններով կը հանդիսանար ազգային գիտակցութեամբ օժտեալ վստահելի սերունդի  մը կրթօջախը: Արդարեւ, մեր թաղը այդ տարիներուն իսկ իր մէջ կը հաշուէր  հայ գիրի, մամուլի, թատրոնի ու գեղանկարչութեան սիրողական մակարդակի դէմքեր, որոնցմէ ոմանք ապագայ տարիներուն շարունակեցին ծառայել լիբանանահայ մշակոյթին:

Վեհան Մելիտոնեան, ապա  իր ուսումնառութիւնը շարունակեց Հայ Կաթողիկէ Հռիփսիմեանց բարձրագոյն վարժարանէն ներս եւ աւելի ուշ՝ իր հայագիտական ուսումը ստացաւ  ՀԲԸՄի Երուանդ Հիւսիսեան Հայագիտական  Հիմնարկէն, ըլլալով անոր առաջին հունձքի ընթացաւարտներէն: Իբրեւ հայերէն լեզուի ուսուցչուհի,  ան երկարամեայ ծառայութիւն ունի ՀԲԸՄի Դարուհի Յակոբեան Աղջկանց Երկրդ. եւ Երուանդ Տեմիրճեան վարժարաններէն եւ Հայ Աւետ. Գոլէճէն ներս: Զուգահեռաբար՝ իր կամաւոր մասնակցութիւնը բերաւ նաեւ Կիրակնօրեայ դպրոցներու ուսուցչական կազմերուն, արդիւնք՝ իր ստացած ազգային ու կրօնաշունչ դաստիարակութեան:

Իբրեւ միութենական, մեծ եղաւ իր ներդրումը իբրեւ ատենադպրուհին  ՀԲԸՄի Ալեք Մանուկեան Կեդրոնի Մշակութային Յանձնախումբի, իրենց  կազմակերպած  դասախօսական բազմամեայ ձեռնարկներու յաջողութեան մէջ: Հոս, հարկ է առանձնացնել գրական շունչով  կատարած իր «Բացման խօսք»երը, որոնց հատընտիր մէկ ժողովածուին առանձին հատորով հրատարակումը պիտի արժանին մատուցէ Տիկին Վեհանին հասարակական գործունէութեան:

 Նոյնպէս, իր բազմամեայ ծառայութիւնը իբրեւ ատնադպրուհին  Ս. Էջմիածնի Կրօնասէր Տիկնանց Համախմբումի վարչութեան,  իր ծաւալած  աշխատանքը արժանի է խոր գնահատանքի:

 Այսքանը՝  իբրեւ կրթական մշակ եւ միութենական Տիկին Վեհան Պետիրեանի արժանաւոր  գործունէութեան նկատմամբ:

Սակայն, շատ քիչերուն ծանօթ իրողութիւն մըն էր լիբանանահայ բանասէր ու մտաւորական Կարօ Աբրահամեանի վերջերս կատարած այն բացայայտումը, որ Տիկին Վեհանը եղած է նաեւ հրատարակիչը իր ողբացեալ ամուսնոյն անտիպ մնացած կարգ մը երկերուն, նաեւ՝ Ս, Էջմիածնի հրատարակչական հիմնադրամին նուիրաբերած եւ իր  մեկենասութեամբ լոյս ենծայուած շարք մը գիրքերու:

Ուրեմն,  Տիկին Վեհանին  վախճանումով կիսաւարտ  մնացած գործունէութիւն մը կայ, որ կը սպասէ  իր վճիտ ու յստակ եզրայանգումին:

Այս նշումները կը կատարուին մահուան քառասունքին առիթով:

Արդեօք, մահուան  տարելիցին  առիթով պիտի կարենանք յստակացնել ու շարունակել մեծանուն  գրող ու պատմաբան Լեւոն Վարդանին եւ իր կողակիցին կիսաւարտ նպատակներն ու տեսիլքները:

Մենք  հաւատացողն ենք գեղեցիկ երազներու իրականացումին:

 

ԱՐԱՄ ՍԵՓԵԹՃԵԱՆ                     

 

  Աջակցէ՛ ԶԱՐԹՕՆՔ-ին. Ապահովէ՛ Անոր Գոյերթը   

 

Share Button

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Լրատուութեան գործընկեր