• London

  • Beirut

  • Moscow

  • Los Angeles

  • Paris

  • Sydney

  • Toronto

Տեսանկիւն. Մարդու Նման Խորհիլ Է Պէտք

21.11.2019   10:40

Կը պատմուի, որ մարդ մը Փիքասոյին դիմելով կ՛ըսէ. «ըստ երեւոյթին դուն գծել չես գիտեր բացի իրար մէջ մտած գիծերէ եւ գոյներէ»:

Այս լսելով Փիքասոն վրձինը վերցնելով իրենց գտնուած բակին գետնին վրայ կը գծէ ցորենի հատիկ մը: Հատիկը այնքան իրականի նման դուրս կու գայ, որ բակին մէջ գտնուող հաւը մօտենալով կը փորձէ ուտելու համար կտուցով բռնել զայն:

Մարդը ապշած կը դառնայ մեծ գեղանկարիչին ու կ՛ըսէ. «Եթէ նման բան գծելու կարողութիւնը ունիս, ինչո՞ւ ուրեմն միշտ անկապ գիծեր եւ տարօրինակ բաներ կը գծես»:

Փիքասոն կը պատասխանէ. «Իրականութեան մէջ, ես հաւերու համար չէ, որ կը գծեմ…»:

Ըսածս ի՞նչ է սիրելի ընթերցող: Շատ յաճախ առանց հասկնալու կը ծաղրենք կամ կը քննադատենք գեղանկար մը, երաժշտութիւն մը, հեղինակ մը, գրող մը, գրութիւն մը, մարդ մը…: Երբեմն ալ հաւի ազգակից թութակի նման, պարզապէս կը կրկնենք ուրիշի մը գաղափարը առանց գիտակցութիւնը ունենալու, որ ի՞նչ կ՛ըսենք, կամ պահ մը մտածելու, որ պէտք է ունենանք նաեւ անձնական կարծիք:

Մարդկային յոռի վարուելակերպ, որուն սրբագրութեան համար կ՛արժէ պահ մը Մարդու նման խորհիլ:

Բարի լոյս սիրելի ընթերցող:

ՍԵՒԱԿ ՅԱԿՈԲԵԱՆ

 

Share Button

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Լրատուութեան գործընկեր