• London

  • Beirut

  • Moscow

  • Los Angeles

  • Paris

  • Sydney

  • Toronto

Մանրապատումներ նշանաւոր մարդոց կեանքէն

20.09.2019   11:54

ՓՐՈՖ. ՕՇԻՆ ՔԷՇԻՇԵԱՆ

ՆՈՐ ՕՐ, ԼՈՍ ԱՆՃԵԼԸՍ.-Անգամ մը «Նոր Օր»-ի խմբագրատունը այցելութեան գացած էի եւ տեսայ թէ խմբագիր Անդրանիկ Անդրէասեան սենեակները կը մաքրէր աւելով։ Երբ հարցուցի, թէ մաքրողը ո՞ւր էր, պատասխանեց. «Գործէն հանեցի եւ ես կը մաքրեմ, որպէսզի «Նոր Օր»-ին ծախսերը պակսին…

***

        Պատիւը ունեցայ Ուիլիըմ Սարոյեանի աճիւնը Հայաստան փոխադրող յանձնախումբին նախագահը ըլլալու եւ Գրողներու միութեան նախագահ Վարդգէս Պետրոսեան օր մը առաջ թելադրեց, որ դամբանական խօսելու ժամանակ ձեռքս թուղթ ըլլալու է կարդալու համար։ Առարկեցի, որ սխալ միտք է, սակայն պնդեց որ անհրաժեշտ է, քանի որ Խորհրդային Միութեան շրջանին էր։  Գիշերը երկու էջ պատրաստեցի եւ երրորդ էջ մըն ալ դատարկ պահեցի։ Յուղարկաւորութեան  օրը երբ տասը հազարէն աւելի ժողովուրդ կար, անշուշտ նախորդ գիշերուան գրածս իմաստ պիտի չունենար եւ չէի սպասեր որ այդքան մարդ ներկայ պիտի ըլլար։ Գրածս քիչ մը կարդացի յետոյ դատարկ թուղթին նայելով նոր խոհեր արտայայտեցի։ Կողքիս կանգնած էր կուսակցութեան քարտուղարը՝ Կարէն Դեմիրճեանը, որ քանի մը անգամ դատարկ թուղթին նայեցաւ եւ յետոյ ըսաւ. «Օշին ջան, ոնց ես կարդում, երբ գրուած բան չկայ»։ «Ընկեր Դեմիրճեան, սխալ չհասկանաք,– ըսի,– լաւ կուսակցականները  կը տեսնեն գրուածները»։ Դեմիրճեան պատասխանեց. «Հասկացայ, հասկացայ։ Ինձ մի քիչ սովորեցրու», ըսաւ ժպտելով։

***

Օր մը Երեւան ենք Լութֆի Թապագեանին հետ, երբ մեր դիմացէն Յովհաննէս Շիրազը կու գար։ Հազիւ երկու նախադասութիւն փոխանակած էինք, Թապագեան Շիրազին յայտնեց, թէ կառավարութիւնը իրեն տուն մը պիտի նուիրէ Լենինականի մէջ։ Շիրազ Թապագեանին վիզը բռնեց եւ սեղմեց։ «Դուն Քա. Կէ. Պէ. ես, որտեղից գիտես»։  Հազիւ կրցանք համոզել, որ ամերիկահայ գրող է եւ Քա. Կէ. Պէ.ի հետ  կապ չունի։ Վերջապէս ձեռքը վար առաւ։

***

Սերօ Խանզադեանին հետ Լեւոն Զաւէն Սիւրմէլեանին այցելութեան գացեր էինք։ Երբ այդ մեծ եւ շքեղ տունը մտանք, Խանզադեան ըսաւ. «Այս ի՜նչ մեծ, գեղեցիկ  տուն է»։ Սիւրմէլեան պատասխանեց. «Այս իմ տունս չէ, այս տունը կնոջս կը պատկանի։ Ինք հարուստ է»։ Բնականաբար կինը միջամտեց ու ըսաւ. «Այս տունը մեր տունն է»։ Սերօ յայտնեց, թէ բախտաւոր մարդ է, որ այսպիսի հարուստ կնոջ հետ ամուսնացեր է։

***

Սարոյեան միշտ կ՚ըսէր, թէ գրողը ազատ ըլլալու է, որովհետեւ ճնշումի տակ չի կրնար գրել։ Կը բացատրէր, որ երբ մրցանակ ստանաս եւ առնես, յաջորդ գործերդ աւելի լաւ գրելու ես եւ եթէ պատահի որ թոյլ ստեղծագործութիւն մը հրատարակեցիր, մարդիկ պիտի ըսեն որ այս գրողին ինչո՞ւ մրցանակ տուեր են։

 

Share Button

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Լրատուութեան գործընկեր