• London

  • Beirut

  • Moscow

  • Los Angeles

  • Paris

  • Sydney

  • Toronto

Տեսանկիւն. Ցաւալի Կորուստ Մը

05.08.2019   08:10

Շաբաթավերջին մեր պաշտօնակից՝ Լոս Անճելըսի «Ասպարէզ»ին մէջ, թէ խնդրոյ առարկայ գործընկերոջ ֆէյսպուքի էջին վրայ ցաւով կարդացի նշեալ թերթին վաստակաւոր եւ երկարամեայ խմբագիր Աբօ Պողիկեանը, իր վարած պաշտօնէն կամայ թէ ակամայ եւ վերջնական հեռացումը:

«Ոգու սով»ի այս օրերուն մեզի համար ցաւ է նման կորուստ մը հայ մամուլի աշխարհին մէջ, ուր փոխարինողներու հոյլ մը ունենալու պերճանքն ալ ալ չունինք, յարգելով հանդերձ միեւնոյն ասպարէզին մէջ գործող մեր բոլոր գործընկերները:

Մենք կը վկայենք, որ Պողիկեանի պաշտօնավարութեան ընթացքին «Ասպարէզ»ը զարգացման եւ վերելքի յատուկ ժամանակաշրջան մը ունեցաւ: Հատուածական պատկանելիութիւն ունեցող թերթ մը ողջունելի նախաձեռնութեամբ մը վերածուեցաւ ամերիկահայ համայնքը, Սփիւռքն ու Հայրենիքը յուզող կարեւորագոյն հարցերուն շուրջ տարբեր կարծիքներու արտայայտման կարեւոր բեմի մը: Հանդուրժողական գովելի մօտեցումով մը հոն տեղ գտան համայնքային բոլոր լուրերը: «Ասպարէզ»ի էջերուն մէջ ստորագրեցին գաղափարական տարբեր պատկանելիութիւններ ունեցող հայ մտաւորականներ եւ գրողներ զայն դարձնելով «ամէնուն» թերթը:

Մեր նպատակը այսօր Պողիկեանի հեռանալուն դրդապատճառները քննարկել չէ բնաւ: Ոչ ալ քոյր կազմակերպութեան մը ներքին խոհանոցին միջամուխ ըլլալն է: Այս հարցով մենք, որպէս կազմակերպութիւն, վերջինն ենք, որ կրնանք խօսիլ անշուշտ: Մեր մտահոգութիւնը վեր է նման մանրամասնութիւններէն: Մեր մտահոգութիւնը Հայ մամուլի եւ ոչ միայն Հայ մամուլի գոյութիւնն է ու անոնց զինուորագրուած առաքեալներուն պահպանումն ու արդար գնահատումը: Այսօրուայ մեր նիւթը մեր լսած անձին մասին է անշուշտ: Չկա՞ն հեռացման պարագաներ ազգային բոլոր հաստատութիւններէ ներս, որոնց մասին չլսելով՝ չենք անդրադարձած ատենին: Երեւոյթը լուրջ է եւ արժանի մտորումի:

Այո՛ ճիշդ է, որ կ՛ըսուի թէ անփոխարինելի մարդ չկայ: Մենք ալ անշուշտ յաւակնութիւնը չունինք Պողիկեան մը անփոխարինելի հռչակելու, սակայն եկէք պահ մը անկեղծանանք եւ յիշենք, որ անփոխարինելի չհամարուած պատասխանատուներու հեռացումով մեր ազգային հաստատութիւններէն, ըլլան անոնք թերթ, դպրոց, թէ այլ, ի՜նչ մնաց այսօր…:

Աբօ Պողիկեանի անձին անձնական խորունկ ծանօթութիւնը չունիմ: Մեր ծանօթութիւնը կը սահմանափակուի կարգ մը համաժողովներու համատեղ գտնուելու սահմաններուն ինչպէս նաեւ իր հրապարակագրութեան որոշ թիւի մը ծանօթութեան մէջ: Այս ոչ խորունկ ծանօթութիւնը սակայն բաւարար է հաւատալու, որ ան այս հեռացումով, լուսանցքի վրայ պիտի չմնայ: Հիմնուելով ասոր վրայ,  ինքզինքիս կ՛արտօնեմ իրեն մաղթել կեանքի եւ լրագրական ասպարէզի նոր հանգրուան մը Հայրենիքի մէջ, ուր ան կ՛ըսէ, թէ պիտի հաստատուի: Իր հրապարակագրութիւններուն տակաւին երկար ժամանակ պէտքը ունի Հայ ընթերցողը նաեւ Հայրենիքի մէջ, ուր գիտեմ, որ իրեն համար քննարկումի արժանի նիւթերու լայն դաշտ կայ եւ իր գրիչին արտադրութիւնը ընթերցողներու փաղանգ մը, որ կրնայ մեծապէս օգտուիլ իր փորձառութենէն ու մտքերէն, կառուցելու համար մեզի վայել հայրենիք մը, որ իշխանափոխութենէ աւելի կարիքը ունի մտքի եւ մտայնութեան յեղափոխութեան մը ինչպէս նաեւ հանդուրժողականութեան ոգիի:

ՍԵՒԱԿ ՅԱԿՈԲԵԱՆ

 

Share Button

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Լրատուութեան գործընկեր