• London

  • Beirut

  • Moscow

  • Los Angeles

  • Paris

  • Sydney

  • Toronto

Դրուագներ անձնական փորձառութենէս. Չորրորդ մաս

24.05.2019   16:42

ԳԷՈՐԳ ՔԷՕՇԿԷՐԵԱՆ

Անգլերէն լեզու՝ ոչ, սակայն ուսողութիւն՝ այո…

ՆՈՐ ՕՐ, ԼՈՍ ԱՆՃԵԼԸՍ. 1976-ին գաղթեցի Միացեալ Նահանգներ եւ հաստատուեցայ Լոս Անճելըս քաղաքը։ Տարբեր գործերով զբաղելէ ետք, որոշեցի վերադառնալ ուսուցչական ասպարէզիս։ Ուրեմն, 1984-ին դիմեցի Լոս Անճելըսի Դպրոցական Միացեալ Ցանցին (Los Angeles Unified School District), որպէս անգլերէն լեզուի դասատու։

Հոս պէտք է նշեմ, որ Պէյրութի Ամերիկեան Համալսարանը աւարտելով ստացած եմ Մագիստրոս Արուեստից տիտղոս՝ մասնագիտանալով անգլերէն լեզուի ուսուցման մէջ։ Իսկ որպէս անգլերէն լեզուի ուսուցիչ՝ ունէի աւելի քան հինգ տարուայ վաստակ՝ Ամերիկա չհաստատուած։

Վերադառնալով դիմումնագրիս, պաշտօնեան ցաւ յայտնեց, որ չեմ կրնար անգլերէն լեզու դասաւանդել, որովհետեւ անգլերէն լեզուի ուսուցման ասպարէզս ընդհատուած էր ութ տարիով (1976-1984)։ Երբ այլայլումս նկատեց, ան անմիջապէս աւելցուց, որ կանոնական ընդհատումը երեք տարի է միայն։

Յուսահատ, թղթածրարս առնելով ուղղուեցայ դէպի դուռը, երբ ետ կանչեց զիս եւ հարցուց թէ ուսողութիւն կրնա՞մ դասաւանդել։ Զարմացած՝ այո ըսի, բայց աւելցուցի որ ուսողութիւն երբեք չեմ դասաւանդած։ Այդ մէկը հոգ չէ ըսաւ եւ անմիջապէս անցաւ զիս որպէս ուսողութեան ուսուցիչ հրաւիրող գործողութեան…

Կռահելով շուարումս, պաշտօնեան դիտել տուաւ որ ուշի ուշով քննած էր թղթածրարս եւ երեւան հանած որ ուսողութեան ուսուցման համար հարկ եղած նիւթերը անցուցած էի Հայկազեան քոլեճին մէջ։ Նոր անդրադարձայ, թէ Պսակաւոր Արուեստից տիտղոսիս երկրորդ մասնագիտութիւնս (minor) գիտութիւնն էր։ Սակայն, իրականութեան մէջ, անոնք անգլերէնէ աւելի պէտք ունէին ուսողութեան դասատուներու։

Եւ այսպէս, անգլերէնի մասնագիտութեամբս դարձայ ուսողութեան պայմանաւորեալ ուսուցիչ երկրորդական վարժարանի մը մէջ։ Բայց լիիրաւ ուսուցիչ դառնալու համար, պէտք էր որոշ դասեր առնէի որակեալ համալսարանէ մը։ Դասեր՝ որոնք մենք չէինք առած Պէյրութի մէջ, օրինակ՝ Ամերիկայի պատմութիւնը, թմրեցուցիչներու տեսակներն ու անոնց ազդեցութիւնը աշակերտներուն վրայ, օրէնքի տրամադրութիւնները՝ դասարանի կարգապահութեան մէջ եւ այլն։

Ուրեմն, եօթը տարի ուսողութիւն դասաւանդելէ ետք, պատեհ առիթը տրուեցաւ ինծի դառնալու օգնական տնօրէն, միջնակարգ վարժարանի մը մէջ։ Հոս ալ պէտք էր որոշ դասեր առնէի համալսարանէ մը, որակուելու որպէս վարչական պատասխանատու։ Այս պաշտօնը 16 տարի վարելէ ետք՝ հանգստեան կոչուեցայ 30 Յունիս 2009-ին։

 

Քաղաքական ընտրապայքարիս անակնկալը…

1993-ը բախտորոշ տարի մը եղաւ ինծի համար հետեւեալ պատճառներով։ Նախ եւ առաջ, այդ թուականի Յուլիսին էր որ ես դարձայ օգնական տնօրէն։ Ապա, այդ թուականին էր որ ես որոշեցի մասնակցիլ ընտրապայքարի մը, Փասատինայի Դպրոցական Միացեալ Ցանցի Խնամակալ Մարմնի (Board of Education) անդամակցութեան համար։

Այդ շրջանին ես կը բնակէի Փասատինա, թէեւ կ՚աշխատէի Լոս Անճելըսի մէջ։ Այդ տարի, խնամակալ մարմնի հինգ անդամներէն երեքը պէտք էր վերընտրուէին։ Ուրեմն, թեկնածութիւնս առաջադրեցի երրորդ ընտրաշրջանի աթոռին, որուն կը դիմէին նաեւ ուրիշ երկու թեկնածուներ։

Փասատինայի Հայ Դատի յանձնախումբը հրաւիրեց բոլոր թեկնածուները, որպէսզի հարցաքննութենէ մը ետք յայտնէ թէ որու պիտի զօրակցի։ Դժբախտաբար իմ թեկնածութեանս չզօրակցեցաւ, թէեւ ես միամտաբար կը խորհէի թէ որպէս միակ հայ թեկնածուն՝ անվերապահօրէն պիտի շահէի իրենց զօրակցութիւնը…

Յետագային իմացայ որ իրենք զօրավիգ կը կանգնին այն թեկնածուին, որ հաւանականութիւն ունի շահելու տուեալ ընտրապայքարը։ Աւելին, երբ գաղափարի ընկերներէս մին ընտրապայքարի նախօրէին կը հեռաձայնէր շրջանի հայերուն որ ինծի քուէ տան, սապէս կը պատասխանէին իրեն. «Մեզի հրահանգուեցաւ, որ իրեն քուէ չտանք…»։ Կրնա՞ք երեւակայել, որ հայը հայուն նեցուկ չկանգնի, օտար այս ափերուն վրայ։

Ես ընտրապայքարը կորսնցուցի, սակայն պարտութենէս աւելի վիրաւորական էր՝ Հայ Դատի յանձնախումբին որդեգրած դիրքը։ Սա փորձառութիւն մըն էր, որուն մասնակցած ըլլալուս համար երբեք չեմ զղջացած. ընդհակառակը, աւելի բան սորվեցայ Փասատինայի հայ գաղութի որոշ խաւերու մտածելակերպի եւ գործելակերպի խոտոր եղանակին նկատմամբ։

Վերոյիշեալ յուսախաբութիւնս մասամբ մը փարատեցաւ, երբ նոյն տարին՝ Հայկական Բարեգործական Ընդհանուր Միութեան նախագահ Լուիզ Մանուկեան Սիմոն առաջարկեց, որ Լոս Անճելըսի Դպրոցական Միացեալ Ցանցին պատկանող տնօրէններու խումբ մը առաջնորդենք դէպի Հայաստան, որպէսզի անոնք մօտէն ծանօթանան հայ ժաղովուրդի ակունքներուն եւ Հայաստանի պատմական վայրերուն։

Այդ շրջանին, մեծ թիւով Հայաստանէն ներգաղթած աշակերտներ կը յաճախէին Լոս Անճելըսի պետական վարժարանները եւ ձեւով մը, սա երախտագիտական զգացումի արտայայտութիւնն էր, որ ՀԲԸ Միութիւնը կը ցուցաբերէր հանդէպ օտարազգի դաստիարակներուն, որոնց հագատարութեան յանձնուած էին մեր հայրենիքի զաւակները։

Պատմական այդ այցելութիւնը խոր տպաւորութիւն թողուց մեր հիւրերուն վրայ, որոնք ականատես դարձան նորանկախ մեր հայրենիքի ջանքերուն՝ դէպի ռամկավարութեան ձգտող աշխատանքին, այդ դժուարին պայմաններուն մէջ։ Մենք  հրաւիրուեցանք Հայաստանի Ամերիկեան համալսարանի առաջին շրջանաւարտից հանդէսին, որուն ներկայ էր նաեւ Հայաստանի պետական աւագանին։

Տեսարժան վայրերու կողքին, տնօրէնները այցելեցին նաեւ մի քանի վարժարաններ։ Շատ տպաւորիչ էր անոնց ցուցաբերած կարեկցութիւնը հանդէպ աշակերտութեան՝ որոնք դպրոցական դժուարին պայմաններուն տակ, իրենց կարելին կ՚ընէին լաւագոյն արդիւնքներու տիրանալու համար։ Կարծես անոնք լռելեայն բաղդատութիւն մը կ՚ընէին երկու երկիրներու դպրոցական կեանքին միջեւ եւ կը զմայլէին Ամերիկայի աշակերտութեան վայելած բազում բարիքներուն վրայ…

Յիշողութեանս մէջ անմոռանալի պիտի մնայ հետեւեալ դրուագը։ Տնօրէններէն մին ամէն առտու քալելու կ՚երթար, որպէս մարմնամարզանք։ Առաւօտ մը՝ սովորական քայլարշաւէն ետք, ան պանդոկ կը վերադառնայ բեռնաւորուած «պասքեթպոլ»ի գնդակներով։ Ուրեմն, օր մը առաջ երբ վարժարան մը այցելած էինք, ան նկատած էր որ աշակերտները «պասքեթպոլ» կը խաղային հինցած գնդակներով։ Եւ ահաւասիկ քեզի օրինակելի «ժեսթ» մը։

 

 

Share Button

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Լրատուութեան գործընկեր